Feestdagen zonder party-pens, kan prima!

Biecht maar op, wat was het? Alle 3 je moeder’s voornamen in chocolade letters? De banketstaaf van de buurman? De hele adventskalender van je jongste nichtje? Chapeau, applausje voor jezelf. Je hebt je goed aan het winterprincipe gehouden. Hybernating, alles opslaan voor de naderende barre, koude en donkere dagen.

Jammer alleen dat we dat écht niet meer nodig hebben sinds…. IDK. Al heel lang niet. (Denk aan de centrale verwarming bijvoorbeeld)

Maar ik ben niet boos, als jij dat ook niet bent. We glijden met z’n allen nog wel een paar keer keihard onderuit de aankomende dagen. Los van alle culinaire en minder culinaire verleidingen die er vanwege commercieel verkrachtte feesten en knusse tradities op de loer liggen, is het ook gewoon zo dat – nu de dagen kort zijn, de nachten lang en de wind soms guur – ons innerlijke ik ons verteld binnen te gaan zitten, onder een dekentje en om zoveel, zo vet en zo machtig mogelijk te eten. Dikke volle vetlaag inslaan voor de winter die nog komen gaat. Want weet jouw instinct veel dat jij al sinds september 2011 aan het bikkelen bent voor zomer-shape-of-the-century 2016. Jouw instinct wil hybernationnnnnn.
Nu je dit weet, nu je je er bewust van bent dat iets diep in je hier om vraagt, voornamelijk uit instinct dus, kun je er echter natuurlijk wel wat harder tegen op treden. Maar dat is aan jou.

Gooi jezelf niet overboord. Ga niet als een dwaas alles te niet doen wat je de afgelopen tijd hebt opgebouwd. Geloof me, bedrijfsborrel hier, kerst brunch daar, champagne overal, nog tot eind februari happy-sinter-kerst-en-nieuw-bijeenkomsten… die met pijn en moeite opgebouwde buffer reikte waarschijnlijk al niet veel verder dan de naam ‘AP’ in chocolade letters. Maar het voorbeeld van het fuck-it-effect wat ik al eerder beschreef, geldt hier ook. Ik ga hem je nog een keer uitleggen.

Je hebt een krasje gemaakt op je gloedje nieuwe iphone 7 plus, ga je die nu op de grond gooien, je teennagels er mee veilen en je afwas er mee doen? Nee, je bent er vanaf nu wellicht iets zuiniger mee. Of misschien koop je ook nog een mooi hufterproef hoesje. 

Waarom zou je na 1 verdomde pepernoot dan wel je potentiële sixpack aan dichelen gooien? Of met je zo mooi gekweekte buns of steel. Of je wat het ook mag zijn waar je de afgelopen tijd zo hard aan gewerkt hebt. Ho, stop, Nu. Eén keer een beetje meer van het minder verantwoorde goed is geen reden om alles over boord te gooien om jezelf uit de jute zak te laten groeien. 

what if i told you no weight gain

Het is niet verplicht elk jaar 5 kg aan te komen in december om er vervolgens weer een heel jaar over te doen om er weer 4 af te vallen. En je kunt écht wel naar de braller-borrels en bitchen-bijeenkomst zonder alles over boord te gooien. Als je het een beetje tactisch speelt hoef je je vooruitgang niet in de weg te staan, in elk geval géén achterstand op te bouwen, en kun je januari met 1-0 voor zijn.

Hier de aller beste tips op heel het internet om de meest prachtige en tevens meest verachtte tijd van het jaar voorzichtig door te komen.

Wees door en door voorbereid.

Ik bedoel niet de simpele tips zoals: eet voor je naar een feestje gaat. Maar eet een goede, rijke, gezonde maaltijd die nauwelijks plek overlaat voor iets extra’s. En bij elk glas alcohol een glas water. Heel simpel. Over alcohol gesproken, lees dit even. Deze tips gelden het hele jaar door. Master je deze tips dan kun je het kerstbuffet ook wel aan, je kunt in ieder geval een beetje in het gareel blijven. Weet wat er komen gaat.

Onthou ook, hoe langer je jezelf probeert te weerhouden van verleidingen, hoe groter de kans dat je een volgende kans niet kunt laten schieten en juist helemaal uit de bocht vliegt. Moderation is key. En zolang je niets al volkomen slecht of duivels markeert, zal de verleiding in je achterhoofd ook minder groot zijn.
partynever

Stressen = Skippen.

Omdat je bang bent voor teveel verleiding aan zowel vloeibare als vaste calorieën, dat je jezelf niet in de hand kunt houden, of waarom dan ook. Blijf dan gewoon lekker thuis, of ga sporten, breien, naar de film. Weet ik veel, doe wat. Tóch heel even gaan leidt bij yours truly vaak (lees: altijd) tot de meest magische maar ook desastreuze avonden en nachten. Dat werkt voor mij dan dus ook niet. Als ik ergens van te voren een beetje over in zit omdat het wel eens te gezellig zou kunnen worden, zou ik er goed aan kunnen doen om helemaal niet te gaan. Heb jij jezelf wat dat aan gaat wel in de hand, dan kun je dus ook heel even je gezicht laten zien en vervolgens weer de benen nemen. Ken jezelf hierin een beetje. 

Minder leuke maar voor het gevoel verplichte nummertjes? Cut the crap, je moet helemaal niks. Wat ik over de afgelopen jaren geleerd heb is dat het in elk geval écht niet erg is iets niet te doen wat je eigenlijk niet wil/kan/mag maar vanuit sociaal gevoel van verplichting toch doet. Je hoeft en je kan niet altijd overal bij zijn, en men heeft het zonder jou ook écht wel naar hun zin. De wereld draait door, ook als je niet bij de borrel van de tante van de achterburen van je zusje bent geweest.

Ga je wel, geniet dan ook een beetje, wil je.

Ga nou niet die irritante quinoa-k*t uit lopen hangen die niks mag, niks kan en niks wil. Hier wordt ook niemand vrolijk van. De reden van aanwezigheid zou in eerste instantie de sociale contacten moeten zijn, niet het lopende buffet. Ja, ik ben het helemaal met je eens dat december alleen nog maar om de grootst gecaterde feestjes gaat met 1001 amuses en piramides van gebraden kalkoenen en Moëtjes. Maar geniet van de mensen waar je graag mee bent en hun aanwezigheid. Of je nou iets of niets eet heeft niet zo heel veel met het genieten te maken. En zolang jij er geen big deal van maakt en stiekem geen jus over je kalkoen gooit, dan heeft niemand daar last van. Mocht je er dan toch een tussen hebben, iemand die het niet kan laten op te vallen en op te merken wat je allemaal niet eet… Sla deze dan neer met de buurman’s banketstaaf, stop een trechter in zijn/haar keel en giet vol met Oma’s dikke jus. (Doe dit in je hoofd, met je ogen dicht, luister niet naar wat er gezegd wordt, en lach discreet om mijn grap. Smile & wave)

Het kan ook anders

Doorbreek de oude afgezaagde traditie om dagen lang aan tafel, op de bank, bij de openhaard en op schoot van de kerst(buur)man te zitten. Ik heb dit sowieso nooit begrepen omdat ik met mijn ADD überhaupt nog geen 10 minuten ergens mijn aandacht bij kan houden. *He, een vogel. Oh, nu we het over vogels hebben, ik heb zin in koffie. Ik ga koffie halen en kom een uur later terug met een schaal vol mislukte quinoa-kwark-goji-zuurdesem-koekjes terwijl mijn hoofd ingepakt zit in plastic folie, want ik heb snel even een haarmaskertje ingezet* Alsof dit de enige manier is om kerst te kunnen vieren. Kerst, familie, saamhorigheid, dus we moeten op elkaars lip gaan zitten en elkaar sociaal vermaken. En omdat dat niet altijd lukt en leuk is hebben we besloten maar HEEL VEEL eten klaar te maken zodat menigeen zo lang mogelijk zijn waffel vol heeft om zo niet te kunnen en/of hoeven praten. Nee, sorry, grapje, kerst is leuk. Maar nogmaals, het kan ook anders.

Een goede vriend van me gaat bijvoorbeeld geregeld met de familie wandelen en deden dit ook tijdens een van de kerstdagen. Vooral als het gesneeuwd heeft is dit toch super leuk? Of waarom niet disco-zwemmen, of bowlen, of lekker een potje jeu de kerst-boules. Overdrijf ik? Ja.. Maar je begrijpt me, toch? Die gene die beweegt heeft vaak ook minder tijd z’n bakkes vol te stoppen. 2-0. Je hoeft in elk geval niet van kerstavond tot en met 5e kerstdag op je bolle bips te zitten als je het mij vraagt.

Sporten om de boel te vereffenen? Ok, voor deze keer.

Jezelf een ongeluk trainen om recht te draaien wat gisteravond allemaal de verkeerde kant op ging, je mond in. Normaal gesproken ben ik hier geen voorstander van. Ik geloof er niet in dat je je eten moet verdienen door te sporten en andersom. Ik geloof ook niet in producten die enkel slecht of goed zijn. En ik geloof niet in cheaten. Hier moet ik NOG STEEDS EEN super interessant stuk over posten. Maar voor nu moet je maar even aannemen dat cheaten, guilty pleasures en al dat soort termen onzin zijn en ze je haat-liefde verhouding en dus hunkering naar bepaalde producten alleen maar groter maken. Maar als dit je nu rondom de feestdagen een wat stabieler gevoel geeft, dan moet het kunnen.

En we zijn weer bij het fuck-it-effect.

Ga er maar vanuit dat je één, twee, drie, twintig slippertjes gaat maken. Maakt niet uit, betekent nog steeds niet dat je alles teniet moet doen. Schade beperken is nog steeds een optie. Nogmaals, ga niet voor het fuck-it-effect. Eén misstap betekent nog steeds niet dat het logisch is je handdoek in de ring te gooien. Als je auto een lekke band heeft breng je hem toch nog niet meteen naar de sloop? Sloop jezelf en je plan dan dus ook niet. Fix die shit en hervat je route naar awesomeness. (Nee, dat is geen woord)

Doe even rustig aan met jezelf.

De eerste borrels zijn al geweest en van de laatste zijn de uitnodigingen nog niet eens verstuurd. Hoewel we in januari weer piepen en muiten over hoe snel het allemaal weer voorbij is gevlogen, zijn de feestdagen en nachten lang. Deel ze op. Loop niet in zeven sloten tegelijk. Je kunt echt nog wel een beetje rustig en verantwoord aan de weg timmeren tussen alle festiviteiten door. Gaat het mis? So be it, dan sta je op en herpak je jezelf. Doe iets waar je trots op kunt zijn en trek nog even een sprintje.

Mocht je een voorsprong op 2016 willen pakken: I’m with you. Moeten we schade gaan inhalen in 2016, ook prima. Zie ik je dan.

Tot later lieve vetklepjes

 


Een reactie op “Feestdagen zonder party-pens, kan prima!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s